Spring naar content
Met je ouders kijken hoe dronken je was

Met je ouders kijken hoe dronken je was

Je moet er niet aan denken. Je waggelt dronken door de stad en wordt gefilmd door de politie. Geen beelden die je graag aan je ouders laat zien. Toch is dat precies wat de politie doet. Of je naar het politiebureau wilt komen om de beelden te bekijken. Met je ouders.

Hoe gedraag jij je eigenlijk als je dronken op straat loopt? Veel jongeren die te veel drinken, weten daar de volgende dag niets meer van. Terwijl je er veel van kunt leren, vindt de politie in Amersfoort. Daar draait sinds kort een proef: jongeren kunnen op het politiebureau de beelden terugkijken. Met hun ouders. 

Bodycam

De beelden worden gemaakt door agenten met een “bodycam”, een kleine camera die ze bij zich dragen. De jongeren schrikken zich vaak rot als ze zichzelf dronken terugzien. Ze zitten bijvoorbeeld te kotsen of maken dingen kapot. Of ze liggen in de berm te slapen (terwijl ze thuis denken dat ze ergens logeren). Dronken op straat rondhangen, is bovendien niet zonder gevaar. De agenten leggen uit dat de jongeren bestolen, aangerand of verkracht kunnen worden. De jongeren schrikken hiervan en schamen zich tegenover hun ouders die meekijken. 

Tot nooit

Jeugdagent Caroline van Ferneij geeft een voorbeeld: ‘Laatst was er een meisje van vijftien. Ze mocht niet mee de kroeg in met haar vriendinnen. Ze besloot om in de stad te blijven en op haar vriendinnen te wachten.’ De politie werd gebeld door een voorbijganger die het niet vertrouwde. Agenten spraken met het meisje en filmden haar via de bodycam. Ze schaamde zich om dit met haar ouders te bekijken.

 ‘Wat kan je zelf nog herinneren?’ en ’Vertel eens hoe jij het hebt beleefd?’ Dat vraagt de agent aan het begin van het gesprek. ‘Tot nooit!’,  zegt Caroline aan het einde van zo’n gesprek met een glimlach.

Caroline legt uit waarom de politie dit doet. ‘Ik ga niet met het vingertje wijzen door hen te vertellen dat ze niet hadden moeten drinken en niet mogen drinken. Het gaat mij erom dat ik een gesprek met ze voer en dat de jongeren bij zich zelf denken: de volgende keer ga ik het anders doen.’ 

 

Zelf nadenken